ανταποκρίνομαι στην πρό(σ)κληση του Δημήτρη Μαμαλούκα να γράψω τις 7 πιο αγαπημένες μου ταινίες. Αδιέξοδο... Ποια να κρατήσω και ποια να αφήσω? Τελικά σκέφτηκα να πιαστώ από ένα και μόνο κριτήριο. Την απόλυτη μαγεία. Και μόνο. Εκεί που σταματάει η λογική κι ανοίγεται ο παράδεισος. Σ' ένα βλέμμα. Σε μια αναπνοή....
Ξεκινάμε λοιπόν.
Ξεκινάμε λοιπόν.
( να την ζωγραφίζεις και να σου λέει "Σ' αγαπώ")
5. Το κορίτσι με τα μαύρα (1956, Μιχάλης Κακογιάννης)
(εδώ κανένα σχόλιο...μόνο ένα βλέμμα)
"Γιατί δεν είναι ντροπή νάγαπάει κανείς. Ντροπή είναι να λέει ψέμματα και να φοβάται"
6. Το τελευταίο ψέμα (1958, Μιχάλης Κακογιάννης)
(να χορεύει και να λύνονται τα μαλλιά της)
7. Il relitto - το χαμένο κορμί (1961, Μιχάλης Κακογιάννης)
Η Liana (δεν την έχω δει...την ψάχνω)
και για όσους δεν κατάλαβαν...
καθένας ζει με τους μύθους του...
ΤΕΛΟΣ
μπάλα στους :
Λεία Βιτάλη
Καιρό
Αναγνώστρια
Librofilo
chalex
kakos belas και
Mhxeirotera







