Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ

ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΑ "ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ"

ΣΤΙΣ "αναγνώσεις" ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ

ΕΚΕΒΙ 5

ΕΠΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΑΓΑΠΗ (στο ιστολόγιο του ΕΚΕΒΙ)

σχόλιο του Βασίλη Ρούβαλη για τα "ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ" (εφημ. ΑΥΓΗ, 28/12/2010)

ραδιοφωνική συνέντευξη στη Φωτεινή Λαμπρίδη (ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5) για τα ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ (διάρκεια συνέντευξης από 28.30΄μέχρι 49.40΄)

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ (δελτίο τύπου)

ανάγνωση από τα "ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ"

παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ"

Επίσημη παρουσίαση του ποιητικού βιβλίου του Γιάννη Ευθυμιάδη "ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΙΓΚΙΠΑ" από τις εκδόσεις της "Μικρής Άρκτου" στο ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού (Αμαλίας 4, 105 57, Αθήνα - 5ος όροφος). Παράλληλα θα εκτίθενται χαρακτικά του Paul Walker που κοσμούν το βιβλίο. Η επίσημη παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Πέμπτη 25 Νοεμβρίου και η έκθεση θα διαρκέσει ως τη Δευτέρα 29 Νοεμβρίου.

από την αγαπημένη "Μικρή Άρκτο"...

τρία χρόνια μετά...

τα νέα της Μικρής Άρκτου

ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΣΤΟΝ

ΠΡΙΓΚΙΠΑ

William Shakespeare’s Sonnet 18

Να σε συγκρίνω με καλοκαιριού ημέρα;
Είσαι γλυκύτερο και πιο ήπιο πλάσμα
Μπουμπούκια σείονται από του Μάη αγέρα
Κι είν’ τόσο σύντομο καλοκαιριού το φάσμα.

Είναι φορές που καίει του ουρανού το βλέμμα
Κι άλλοτε το χρυσό του δέρμα κάπως σβήνει
Κάποτε ομορφιά από μιαν άλλη φθίνει
Από της φύσης το άφθαρτο τροπής το ρεύμα.

Μα το αιώνιο καλοκαίρι σου δεν φθίνει
Κι ούτε ποτέ την ομορφιά σου δεν θα χάσεις
Στον θάνατο πως σ’ έχει καύχημα δεν δίνει.
Καθώς του αιώνα τις γραμμές θα ξεπεράσεις.

Όσο θα υπάρχει αναπνοή, ματιά θα κρένει
Τόσο αυτό θα ζει κι εσένα θ’ ανασταίνει.

μετάφραση Γ. Ε.

δύο νέα ποιήματα

και

ένα δοκίμιο ποιητικής

στο
1x1


του ηλεκτρονικού περιοδικού

Poeticanet

Γ σ Π

Ανέκδοτα ποιήματά μου με μουσική του Δημήτρη Μαραμή στο Dasein

Την Κυριακή (21/6) στις 9 το βράδυ στο Dasein

(Σολωμού 12, Εξάρχεια)


ΠΟΙΗΤΙΚΗ Α-PARTY-A
από το Poetry Now

-πολλοί φίλοι ποιητές θα διαβάσουμε ποιήματά μας-


Θα διαβάσω
ανέκδοτα ποιήματά μου.

Ζήτησα από έναν πολύ αγαπημένο μου συνθέτη,

τον Δημήτρη Μαραμή,

να μου "δανείσει" κάποιες από τις εξαίσιες μουσικές του
για να ακουστούν ανάμεσα και πλάι στα λόγια μου.

Ο Δημήτρης διάβασε τα ποιήματα και...
έγραψε μουσική για να ακουστεί ειδικά την Κυριακή το βράδυ
μαζί με τα ποιήματά μου.

(Δημήτρη σ' ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου)

Μακάρι να συμβαίνουν πάντα τόσο όμορφα πράγματα στη ζωή μας...

στον Γ. Ρ.

Μα μήπως και τα χρόνια που δεν σε γνώριζα
μια εξορία δεν ήταν; Τώρα πια
πολιτογραφήθηκα ενάρετος στη βασιλεία σου.
Υποτάσσομαι και νομιμοφρονώ.

Μ’ έδιωξαν σε πολλές εξορίες. Χειρότερη ήταν
ανάμεσα στους ανθρώπους.
Να μην ακούν ούτε τον ψίθυρο ούτε το ουρλιαχτό.
Εγώ να φωνάζω στα κύματα, να ασκώ τη φωνή μου
για το ανεπίδοτο. Μάτωνα ελπίδα, ο φόβος μου
υπερνικούσε τα απίστευτα.
Ήμουνα πλέον ένας ατόφιος ήρωας. Κανείς
δεν έπρεπε να ξέρει, ούτε οι προστάτες ούτε οι δήμιοι,
πως έκλαιγα τις νύχτες κάτω απ’ το πρόσωπο του αλώβητου,
πως κράταγα υπομονή με σαπισμένα δάχτυλα
– ευτυχώς, αντί για την ψυχή μου. Ώσπου ήρθες εσύ.
Ωραίος πρίγκιπας , κι ωραίος πάει να πει στην ώρα του.
Είχα επιτέλους μιαν εικόνα να κοιτάζω,
τόσο που είχα ξεχάσει πια για χρόνια τη μορφή μου.
Ολοκάθαρο κάτοπτρο με το είδωλό μου να του μοιάζω,
κάποιον να με θαμπώνει.
Πήγαινα πίσω απ’ την επίπεδη επιφάνεια, τη γυαλιστερή,
για να σε βρω – πουθενά. Εσύ φανερωνόσουν
μόνον όταν σε κοίταζα κατάματα, για θαυμασμό
ή για αναμέτρηση.

ΔΥΟ ΠΟΤΑΜΙΑ

d. F.

Δύο ποτάμια έσμιξαν
-άκου τον παφλασμό-
κι ύστερα πάλι χώρισαν,
έτσι έπρεπε να γίνει.
Ίσως ξανά δε φτάσουνε
στον ίδιο οργασμό,
όμως από το σμίξιμο
κάτι έμελλε να μείνει.
Κοίτα ασημένια αφρόψαρα!
Μενεξεδιά πουλιά!
που κολυμπούν και παίζουνε
τριγύρω απ' τα νερά τους!
Μη μου ζητάς ποτέ να πω
το πώς και το γιατί,
το λιγοστό που απόμεινε
απ' τη σβηστή χαρά τους...