Δευτέρα, Απριλίου 16, 2007

animo et corpore


Οι λέξεις είναι πνεύμα, είναι το πνεύμα του ποιήματος.
Άπιαστο πνεύμα, ασύλληπτο,
πάλλεται μέσα στο μυαλό μου, στο μυαλό σου.
Η φωνή είναι το σώμα.

Μια εξαίσια φωνή είναι το ποθητό σώμα του ποιήματος
με χαραγμένα πάνω της αισθητήρια ρίγη
στους λαγόνες, στ’ ακροδάχτυλα,
στο πιο κρουστό της δέρμα.

Μόνο … που μένουν αρυτίδωτα τα λόγια μου
κι όμως γερνάει η φωνή σου και μαζί
το σώμα του ποιήματός μου.

Ποιο πνεύμα θέλησε ποτέ να κατοικήσει σε γερασμένο σώμα;
Και πόσο λίγη (ή και ανέφικτη) είναι μια μετενσάρκωση;

Ποτέ, κανένα σώμα δεν θα ’ναι όπως η φωνή σου μέσα μου.

12 σχόλια:

idp είπε...

Η φωνή είναι ψυχή.

allmylife είπε...

"Ποτέ, κανένα σώμα δεν θα ’ναι όπως η φωνή σου μέσα μου. "



"...όχι με έναν χτύπο, μα μ' έναν λυγμό"

MhXeirotera είπε...

Poso omorfo to poihma su Giannh...

Ki ego pu to Savvato to vradi esthanthika tis lekseis na ginonte kluvia ke mesa h skepsh na marenete.

Kalhmera :)

Mist είπε...

Ένα πνεύμα που καταφέρνει να εκφραστεί με τέτοιες λέξεις, κι ενα σώμα που οίκος του έχει γίνει...το γήρας αγνοεί.

Τάσος Ν. Καραμήτσος είπε...

Αρυτίδωτα και αγέραστα μένουν τα ποιήματα σου.
Καλησπέρα Γιάννη

Βασιλική είπε...

"Ποτέ, κανένα σώμα δεν θα ’ναι όπως η φωνή σου μέσα μου."

ή οπως η φωνη των ματιων σου...
να τολμησω να πω;

o kairos είπε...

Αυτα που δεν λες ειναι πιο πολυτιμα Γιαννη μου.Και σ ευχαριστω πολυ.

Σωκράτης Ξένος είπε...

"Μια εξαίσια φωνή είναι το ποθητό σώμα του ποιήματος
με χαραγμένα πάνω της αισθητήρια ρίγη
στους λαγόνες, στ’ ακροδάχτυλα,
στο πιο κρουστό της δέρμα..."

Ο Καβάφης θα `σκυβε εδώ
Χαράματα

ellinida είπε...

Τα ποιήματα γερνάνε όταν παύουν να διαβάζονται, δεν πεθαίνουν όμως ποτέ αν είναι φτιαγμένα από Αθάνατη Υλη.
Θα συνεχίσουν να υπάρχουν και θα αναγεννώνται κάθε φορά που κάποιος θα σκύψει ευλαβικά πάνω τους. Μ'ένα φύσημα θα τους ξαναδώσει ζωή.
Αεικίνητες οι λέξεις θα μετενσαρκωθούν σε άλλο σώμα. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που τις μεταφέρει, είναι το πνεύμα ή η ψυχή; Είναι δυνατόν κάποιες φορές να είναι η Ενόραση και όχι απλά η Οραση; Το μόνο που ξέρω είναι πως σκεπτομορφές γίνονται και ταξιδεύουν. Σ'άλλα σώματα, πνεύματα, ποιήματα. Ποτέ όμως δεν θα είναι η ίδια φωνή, η ίδια στιγμή, το ίδιο συναίσθημα.
... Ποτέ, κανένα σώμα δεν θα'ναι όπως η φωνή σου μέσα μου... υπέροχος στίχος.
Μέχρι το επόμενο ποιήμα, θα συμπήρωνα. :))
Αυτό το ποιήμα θα μπορούσε να γεννήσει ένα σωρό θέματα για ποιητικές συζητήσεις. Μέσα σε λίγους στίχους κατάφερες να απλώσεις όλη την μυσταγωγία της Ποιητικής Υπαρξης.
Εχεις στο Στίγμα της Ωραιότητος Γιάννη. Ευλογημένος είσαι.

ταπεινά υποκλίνομαι και καλημερίζω

vorias είπε...

Την καλησπέρα μου Γιάννη!
Να είσαι καλά!

chalex είπε...

"Οι λέξεις είναι πνεύμα"!

Το πνεύμα, φίλε μου, δε γερνάει. Αυτή είναι η παραμυθία όσων μάχονται με τις λέξεις. Να είσαιπάντα εμπνευσμένος!

pythia είπε...

σε φιλώ... σιωπηλά!