Τρίτη, Φεβρουαρίου 13, 2007

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ 1 (ποιητικές εκλεκτικές συγγένειες)

Κωνσταντίνος Μόρφης (Θεσσαλονίκη, 1964)

Αυτός που βλέπεις, που αγγίζεις, που ποθείς
Που κάθε μέρα τον γεννάς, τον ανασ(τ)αίνεις
Είσαι εσύ κι η προβολή σου στη ζωή
Για μένα.

(από τη συλλογή “παραλήπτης άγνωστος”, 2002)

7 σχόλια:

MhXeirotera είπε...

Katapliktiko! Tosh simpiknomenh alitheia...

Serenity είπε...

Πολύ σοφό...

kyriaz είπε...

Να είμαι ειλικρινής;...
Μέτριο-όχι σπουδαία "έμπνευση"...
Καλό θα ήταν να σταθεί και σαν αφορμή σε κάποιο δοκίμιό σου ίσως
τι είναι η ποίηση....

just me είπε...

Η ποίηση περιγράφει το ιδανικό. Η πραγματικότητα, ενίοτε, καταφέρνει να το προσεγγίσει.

allmylife είπε...

ναι,
έιμαι εγώ.


καλησπέρα σας.

Αίσθησις είπε...

Εμεις και οι προβολές μας! Αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που έχουμε απέναντί μας, αν αποσύρουμε από πάνω του την προβολή του εαυτού μας. Εχω την αίσθηση ότι όσο πιο πολύ εμπλέκομαι συναισθηματικά με κάποιον, τόσο χάνω τα αντικειμενικά στοιχεία της προσωπικότητάς του.
Η ποίηση με λίγα λόγια έδωσε το στίγμα αυτού του τεράστιου θέματος, με λιτότητα και βάθος.
Πολύ ωραίο.

o kairos είπε...

Πολυ καιρια επιλογη.