Τετάρτη, Μαρτίου 28, 2007

χωρίς τέλος

Τότε
ανέστρεψα
στον ουρανό
κι έγραψα
με τα σύννεφα
ανορθόγραφα, λένε,
έβαλα
τελεία
ένα αστέρι,
πέρασαν
δυο πουλιά, τα κυνήγησα,



(από τη συλλογή ΣΤΙΓΜΑ, Αθήνα 2004)

11 σχόλια:

MhXeirotera είπε...

Telio... ke ta xromata antaksia...

Kalhmera la :)

marilia είπε...

!!!
Τι όμορφο... τετράδιο!

o kairos είπε...

Ομορφη συλλογη Γιαννη.

vasilikipoems είπε...

ωραίο, αλλά στο τέλος σε αφήνει με την αίσθηση του ανεκπλήρωτου, όπως δηλώνει ο τίτλος "χωρίς τέλος"

Τάσος Ν. Καραμήτσος είπε...

...., του ανέμου
γραφήματα στο χρόνο,
συχνά διαβάζω.

Δικό σου, βέβαια, μα ταιριάζει και σαν σχόλιο στο προηγούμενο, αφού έκρυψα τη λέξη Δέντρα

pythia είπε...

από τα πρώτα που αγάπησα...
καλησπεροφιλί!

Τίποτα είπε...

Εξακολουθείς να είσαι ανορθόγραφος...

γιώργος είπε...

χαίρομαι που σας ανακάλυψα...

να είστε καλά...

την καλημέρα μου...

Ανδρομεδα είπε...

να είσαι καλά!

chalex είπε...

"...πέρασαν
δυο πουλιά, τα κυνήγησα,"

μιμήθηκα τον χορό των φτερών τους,
αισθάνθηκα την πνοή του Ίκαρου.
Στο άπειρο του ουρανού μου μόνος
πλοηγός.

Φίλε μου η ωραία σου σύλληψη με προκάλεσε... Φυσικά δεν φτάνω στην ύβρη να πω ότι τη συμπληρώνω, κάτι τέτοιο άλλωστε δεν το θέλεις,απλώς
εγώ ψάχνω για το...τέλος!

ellinida είπε...

Eχοντας συντροφιά μου το Στίγμα αυτές τις ημέρες, αυτό ήταν το ποίημα που διάβασα τις πιό πολλές φορές.
Σ'ευχαριστώ και ξέρεις πως το εννοώ.